Ryn

Ryn to niewielkie, malownicze miasteczko położone pomiędzy dwoma jeziorami- Ryńskim i Ołów. Ze względu właśnie na to położenie, niezwykle atrakcyjne, jest jedną z bardziej znanych miejscowości mazurskich. Cenią go sobie zwłaszcza osoby uwielbiające aktywnie wypoczywać. Ryn oprócz wspaniałych warunków przyrodniczych oferuje także ciekawe zabytki, a bogata baza noclegowa zapewnia wygodne i różnorodne zakwaterowanie.

Miasto leży na dawnym obszarze plemiennym Galindów i najprawdopodobniej już w okresie przedchrześcijańskim istniało tu obronne grodzisko. Początki osady sięgają 1377 roku, kiedy to rozpoczęła się budowa zamku krzyżackiego przez wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode. Służyć miał on obronie wschodnich kresów państwa krzyżackiego. Początkowo miała to być siedziba prokuratora krzyżackiego, ale ostatecznie podjęto decyzję o ulokowaniu tu siedziby samego komtura. Wokół zamku szybko rozwinęła się osada. Funkcjonował tu krzyżacki urząd rybacki, hodowano tu konie, posiadano własny młyn, a na początku XV wieku także hutę żelaza.
Po likwidacji Zakonu Krzyżackiego Ryn stał się siedzibą książęcego starosty. Pod koniec XVII wieku miasteczko zostało splądrowane przez Tatarów, a wybuch zarazy na początku XVIII wieku zdziesiątkował ludność. Miasto bardzo szybko podniosło się z tych nieszczęść i niezwykle prężnie się rozwijało.

Podczas II wojny światowej zamek funkcjonował jako więzienie. Przez wszystkie lata wojny Ryn został zniszczony zaledwie w 30%. Zaledwie- w porównaniu z innymi pruskimi miastami, które przez Armię Czerwoną były niemalże równane z ziemią.

Największym i najcenniejszym zabytkiem Rynu jest właśnie ów zamek. Budowla ta od XIV wieku była licznie przebudowywana, zmieniała często właścicieli, a w połowie XIX wieku spłonęła. Jej obecny wygląd został nadany podczas jego odbudowy. Obecnie, będąc w rękach prywatnego właściciela, ryński zamek doczekał się gruntownego remontu. Działa w nim hotel.

Wśród innych obiektów zabytkowych warto zwrócić uwagę na wiatrak holenderski z 1873 roku oraz kaplicę ewangelicką z pierwszej połowy XIX wieku. Zachowało się także sporo XIX-sto i XX-sto wiecznych kamieniczek na ryńskim rynku.

W Rynie znajduje się także Muzeum Regionalne, które prezentuje bogate zbiory opowiadające historię regionu, takie jak przedmioty codziennego użytku, zabytki archeologii czy militaria.

Zamek w Szczytnie

Szczytno, to jedna z popularniejszych miejscowości regionu mazurskiego. Położone nad dwoma jeziorami chętnie odwiedzane jest w sezonie przez turystów. Znajduje się tu niewielka przystań, do której chętnie dobijają żaglówki i jachty pływające po mazurskich jeziorach.

Miasto stanowi lokalne centrum kulturalne. Odbywają się tu dwie duże imprezy, ściągające w sezonie dodatkowych gości, odpoczywających w okolicznych miejscowościach. Są to Dni i Noce Szczytna, które organizowane są w lipcu oraz sierpniowy festiwal rockowo-metalowy Hunterfest, który ściąga artystów z Polski i z zagranicy. W znajdującym się w mieście Muzeum Mazurskim można obejrzeć eksponaty z zakresu kultury ludowej Mazurów, zbiory przyrodnicze i archeologiczne.
Historia Szczytna sięga połowy XIV wieku, kiedy to Krzyżacy wznieśli drewnianą strażnicę pomiędzy dwoma jeziorami. Po jej zniszczeniu przez Litwinów wybudowano nową, tym razem już murowaną warownię. W jej pobliżu zaczęła rozwijać się osada. Na początku XVII wieku Szczytno uzyskało prawa miejskie.

Miejscowość zasłynęła jako ośrodek ruchu polskiego na Mazurach. W XIX i XX wieku wydawano tu wiele pism polskojęzycznych. Szczytno to także miasto doskonale przez wszystkich kojarzone za sprawą powieści „Krzyżacy” autorstwa Henryka Sienkiewicza, który część akcji swej powieści umieścił w szczycieńskim zamku krzyżackim, po którym do dzisiaj ostały się jedynie ruiny. Do zobaczenia pozostały trzy skrzydła zamkowe, fragmenty baszty, fundamentów i murów.

Ciekawymi obiektami są także ewangelicki kościół pochodzący z XVIII wieku. We wnętrzu szczególną uwagę zwraca barokowy ołtarz oraz ambona. W Szczytnie zachowało się także kilka kamieniczek i domów z XIX i XX wieku.

Ze Szczytnem był związany także jeden ze słynniejszych kompozytorów, wokalistów i gitarzystów polskiej muzyki lat 60-tych i 70-tych. Krzysztof Klenczon, bo o nim mowa został pochowany na cmentarzu w Szczytnie.

Muzeum Przyrodnicze

Krutyń to malownicza, mazurska miejscowość, której walory docenią szczególnie turyści poszukujący spokoju, kontaktu z przyrodą i naturalnego piękna. We wsi zachowały się zabytkowe, drewniane chałupy z początku XX wieku, dzięki czemu, przechadzając się wśród krętych uliczek Krutyni, można odnieść wrażenie, że tutaj czas zatrzymał się w miejscu. Takie odrealnienie sprzyja oderwaniu się od codziennych spraw i pośpiechu. A to dopiero początek. Prawdziwy urok mazurskiego klimatu można poczuć wybierając się na spływ kajakowy rzeką Krutynią, od której przyjęła się nazwa miejscowości. Źródła historyczne mówią, że nazwa rzeki, z kolei, pochodzi od pruskiego słowa Krutina, co miało oznaczać „rzekę wartką i krętą”. Te niewątpliwie sprzyjające warunki postanowiono wykorzystać, w efekcie czego dziś okolica może poszczycić się jednym z najpiękniejszych rekreacyjnych szlaków wodnych w Polsce. Spływ kajakiem lub tradycyjną łodzią po Krutyni to największa atrakcja tych rejonów. Nie tylko ze względu na oczywistą przyjemność łagodnego unoszenia się na wodach spokojnej Krutyni, ale także, a może przede wszystkim, możliwość podglądania dzikiej przyrody z bardzo bliska. Po obu stronach rzeki rozpościera się wspaniały las liściasty Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Można tam ujrzeć: bielika, dzięcioła czarnego, sójkę, lelka kozodója czy puszczyka. Na wodzie zobaczymy parę łabędzi niemych, a przy odrobinie szczęścia nurogęś z młodymi. W czasie zimy nietrudno spotkać tu pluszcze, łabędzie krzykliwe oraz wydry, które szukają pożywienia na zamarzniętej tafli Jeziora Krutyńskiego. Dobre obserwacje skutkować mogą odnalezieniem efektu pracy bobrów, czyli nadgryzionych drzew, powalonych konarów. Woda Krutyni jest bardzo czysta, czemu dowodzą żyjące w niej raki. Wszystko to sprawia, że to miejsce to raj dla miłośników przyrody i fotografii.
We wsi znajduje się małe muzeum przyrodnicze, które warto odwiedzić, aby stanąć „oko w oko” ze zwierzętami zamieszkującymi pobliską Puszczę Piską. W muzeum znajduje się około 280 spreparowanych zwierząt i ich liczba stale się powiększa.

Wieża ciśnień w Gołdapi

Malowniczo usytuowane miasteczko, dające możliwość aktywnego wypoczynku, z interesującymi zabytkami i zdrowym klimatem musi być gwarancją turystycznego sukcesu. I taki właśnie jest Gołdap. Ta mazurska, trzynastotysięczna miejscowość, zlokalizowana przy granicy z Rosją, daje przyjezdnym możliwość rekreacji zarówno latem jak i zimą.
Miejscowość leży nad urokliwym jeziorem o tej samej nazwie, w pobliżu Góry Gołdapskiej, zwanej Piękną Górą (272 m n.p.m.). Takie położenie kusi turystów w ciepłych miesiącach obietnicą sportów wodnych i pieszych wędrówek, a zimą przyciąga amatorów nart i snowboardu. Znajduje się tu ośrodek narciarski ze świetnie przygotowanymi trasami, wyciągiem krzesełkowym i orczykowym.
Gołdap to także, jedyne w województwie warmińsko-mazurskim, miasto o statusie uzdrowiska. Sporą grupę wypoczywających stanowią tu więc kuracjusze, którzy korzystają z dobrodziejstw, jakimi natura obdarzyła tę okolicę. W latach 60. XX wieku, po dogłębnych badaniach, stwierdzono, że w tym rejonie jest najczystsze powietrze w Polsce, a woda posiada cechy wód mineralnych. Późniejsze odkrycie złóż borowinowych w pobliskiej Niedrzwicy zaowocowało staraniami miasta o uznanie go uzdrowiskiem. Udało się to dopiero w roku 2000, dlatego miejscowość wciąż jeszcze jest mało znanym kurortem.
W samym miasteczku warto zobaczyć zabytkowe kościoły: św. Leona z 1894 roku oraz gotycki NMP Matki Kościoła z 1578 roku.
Okoliczne lasy Kumiecie kryją tajemnicę II wojny światowej. Znajdują się tam poniemieckie bunkry – pozostałości po siedzibie Luftwaffe. Są one udostępnione zwiedzającym, dzięki czemu można przeżyć praktyczną lekcję historii.
Niewątpliwą atrakcją okolicy są dwa zabytkowe, obecnie nieczynne, kolejowe mosty, które stoją w niedalekich Stańczykach. Są to XIX wieczne budowle, które do dziś mogą szczycić się mianem jednych z najwyższych w Polsce (mają około 36 metrów wysokości). Wizualnie przypominają rzymskie akwedukty, nic dziwnego więc, że stały się tłem w filmach. Do niedawna były też ulubionym miejscem miłośników sportów ekstremalnych (skakano z nich na bungee). Obecnie jednak teren jest w rękach prywatnych i skoki są zakazane.

Trygoryt

Turyści, którzy przyjeżdżają do Zakopanego czy choćby Koszalina szukają przede wszystkim rozrywki. Oczywiście, obcowanie z naturą także jest w ich planach, choć zwykle na dalszej pozycji. Tymczasem osoby, które wybierają Mazury, szukają zazwyczaj spokoju i ciszy. Nad jeziorami i w mazurskich lasach, gdzie ludzi jest mniej, a powietrze czyste i nieskażone. Na Mazury nie jeździ się, by bawić się do białego rana, ale by wypocząć. Wypocząć i wyciszyć się. To odróżnia pojezierza od wszystkich innych polskich regionów. Niemniej jednak i na Mazurach trafić można w miejsca gęściej i rzadziej zaludnione, bardziej i mniej znane. Jak choćby Węgorzewo i Trygort. Podczas gdy Węgorzewo jest – obok Giżycka i Mrągowa – jedną z najczęściej odwiedzanych miejscowości, Trygort niejako pozostaje w jego cieniu. De facto, wieś tę uznać można by za jedno z węgorzewskich przedmieść. Trygort, w odległości zaledwie czterech kilometrów na zachód od centrum Węgorzewa, łatwo jest przegapić, jeżeli nie wie się, czego i gdzie dokładnie szukać.

Położony w północnym krańcu Mamr, Trygort jest wsią nad wyraz niepozorną, którą bardzo łatwo przegapić. Jadąc od strony Węgorzewa, warto zwrócić uwagę na pojawiające się po lewej stronie drogi tablice zachęcające do wjazdu na pole namiotowe – po bodaj trzeciej z nich zaczyna się Trygort. Chcąc jednak przyjemnie wypocząć nad brzegiem jeziora, nie warto jechać dalej. Dużo sensowniej będzie skręcić w którąś z polnych dróżek prowadzących do kempingów, na przykład na półwyspie Zwierzyniecki Róg. Nie trzeba zostawać na noc; z pewnością jednak jest tam jedna z najprzyjemniejszych plaż nad Mamrami. W sąsiedztwie znajduje się także bardzo przyjemna knajpka, w której można i zjeść, i napić się piwa.

Okolice Trygortu szczególnie popularne są wśród żeglarzy – postój łódką w tutejszych krystalicznie czystych wodach z pewnością należy do przyjemności. Sama wieś sprzyja odpoczynkowi, ale i spragnieni rozrywki nie będą się nudzić – odległość do Węgorzewa spokojnie przejść można pieszo, przyjemną polną drogą wzdłuż jeziora.

Ostróda

Mało który polski region sprzyja wypoczynkowi tak dobrze jak Mazury. To właśnie na pojezierzach w ulubiony sposób wakacje spędzą zarówno miłośnicy błogiej ciszy i spokoju, jak i osoby, dla których po zmroku dopiero zaczyna się prawdziwe życie. Jednym z miejsc, które łączy atrakcje dla obu tych grup, jest Ostróda – trzydziestotysięczna miejscowość, położona nad Jeziorem Drwęckim.

Miasto założone zostało w XIII wieku, czerpiąc korzyści z sąsiedztwa pobliskiego zamku krzyżackiego. W późniejszych latach, kiedy to przystąpiła do Związku Pruskiego, który silnie przeciwstawiał się działaniom zakonu, wielokrotnie cierpiała na skutek działań wojennych. Po raz ostatni niedawno – w wyniku II wojny światowej zniszczeniu uległa ponad połowa Ostródy. Dzisiaj jednak miasto rozwija się w najlepsze, co pozwoliło mu osiągnąć status znaczącego ośrodka kulturowego i turystycznego. To właśnie turyści w dużej mierze przyczyniają się do rozwoju Ostródy, która w zamian oferuje niespotykane nigdzie indziej warunki. Choć samo miasto przecina rzeka – Drwęca, w samym obrębie jego terytorium znajduje się ponad dziesięć jezior, spośród których najsłynniejsze są – wspomniane wcześniej – Drwęckie oraz Smordy czy Puzy.

Każdemu, najbardziej nawet zatwardziałemu żeglarzowi, z czasem znudzić mogą się jeziora. W takiej sytuacji na ląd wyjść najlepiej właśnie w Ostródzie, bowiem może ona pochwalić się całym szeregiem wartych zwiedzenia zabytków. By wymienić tylko niektóre: gotyckie zabudowania – piętnastowieczne mury obronne, kościół św. Dominika Savio czy pokrzyżacki zamek; liczne budowle neogotyckie. Wreszcie na szczególną uwagę zasługują kamienice, które wspaniale uzupełniają urzekający klimat Ostródy.

Używszy miejskości, warto wybrać się na którąś z miejskich plaż. Tam, na rozległych molo, z turystami spotykają się ostródzianie, by wspólnie odpoczywać i bawić się, korzystając z promieni słońca. Ostróda – choć w zamyśle stuprocentowo miejska – ma w sobie coś z małomiasteczkowego charakteru. W pozytywnym, oczywiście, znaczeniu. Tak jakby ostródzki czas płynął wolniej niż gdziekolwiek indziej.

Ruciane-Nida

“Cudze chwalicie, swojego nie znacie”, głosi znane powiedzenie, któremu niestety nie sposób odmówić racji. Często chętniej odwiedzamy inne miejsca wyłącznie dlatego, że leżą za granicą, choćby atrakcyjnością “do pięt” nie dorastały polskim. Szkoda, bowiem – najogólniej mówiąc – wypadałoby chociaż w jakimś stopniu poznać własny kraj, zanim zacznie się odwiedzać kolejne. Tymczasem o istnieniu wielu miejscowości turystycznych w Polsce wielu Polaków nie ma nawet pojęcia, bo czy Ruciane-Nida to dobry powód do dumnych wakacyjnych opowieści? Wbrew pozorom lepszy niż nie jeden zagraniczny.

Ruciane-Nida to miejscowość leżąca w Puszczy Piskiej, w krainie Wielkich Jezior Mazurskich. W miejscu, gdzie spotykają się jeziora Nidzkie i Guzianka Wielka, ulokowano niegdyś niewielką, leśną osadę, która z czasem urosła do rangi ważnego ośrodka turystycznego. I choć Ruciane-Nida nie dorównuje popularnością Ełkowi czy Augustowowi, także nie ma się czego wstydzić. Wielkie Jeziora Mazurskie to jedna z najbardziej malowniczych krain w Polsce, miejsce idealne, by wypocząć w spokoju na łonie nieskażonej przyrody. Warto skorzystać z możliwości, które daje tak doskonale rozwinięta sieć wodna – rozliczne jeziora i okoliczne rzeki kuszą amatorów żeglarstwa czy kajakarstwa. Warto choć na kilka godzin wynająć łódkę i popatrzeć na Polskę z nieco innej perspektywy, bowiem na jeziorze czas zwykle płynie wolniej. Problemy zostają na brzegu, zaś liczy się wyłącznie odpoczynek, spokój i natura. Ruciane-Nida to jednak atrakcja nie tylko dla miłośników turystyki wodnej. Wręcz przeciwnie – przewidziano atrakcje także dla osób, które ponad wszystko przedkładają suchy grunt pod stopami. Z myślą o nich przygotowano liczne szlaki piesze i rowerowe, którymi zagłębić się można w mazurską krainę. Warto również wybrać się do okolicznych miejscowości i obejrzeć zabytki niespotykane w innych rejonach kraju.

Koniec końców, Ruciane-Nida jest doskonałym przykładem na to, że turystyka krajowa bynajmniej nie jest skazana na wymarcie. I choć coraz więcej osób decyduje się na wczasy za granicą, to z Polski nikt w rzeczywistości nie zamierza rezygnować. Na całe szczęście.

Orzysz

Polska turystyka wciąż ma się nie najgorzej. Wbrew pesymistycznym zapowiedziom, jakoby zagranica pochłonąć miała lwią część ruchu turystycznego, nad polskim morzem czy w górach niepodobieństwem byłoby spodziewać się pustek. Niezgorzej mają się Wielkie Jeziora Mazurskie, które sezon po sezonie przyciągają kolejnych miłośników wodnego wypoczynku. Świadczy o tym popularność takich miejscowości jak Ruciane-Nida czy Orzysz.

To właśnie Orzysz jest jedną z najciekawiej położonych miejscowości tego regionu. Otoczony jeziorami Śniardwy, Wylewy, Druglin i Lipińskie, niczym nie przypomina typowej miejscowości turystycznej. Wręcz przeciwnie, głównym źródłem utrzymania gminy jest rolnictwo, turystyka zaś stanowi poniekąd działalność uboczną. Mimo to, Orzysz wśród odwiedzających cieszy się dużym uznaniem. Przede wszystkim za sprawą pięknie zachowanej w nienaruszonym stanie przyrody. W samej okolicy wyróżnić można Rezerwat Ornitologiczny Czapliniec, torfowisko pod Danowem, bory bagienne i Rezerwat Jeziorko koło Drozdowa. Także ostoję cietrzewia. Z florą nierozłączna jest fauna – w lasach wokół Orzysza żyje wiele rzadkich gdziekolwiek indziej gatunków. Okolica natomiast usiana jest drobnymi miejscowościami. Dlaczego spośród nich warto wybrać akurat Orzysz?

Powodów jest wiele. Wymienić wystarczy chociażby doskonale rozwiniętą bazę noclegową. Mimo, że region utrzymuje się przede wszystkim z rolnictwa, turyści nie mają prawa narzekać na brak możliwości zakwaterowania – od pensjonatów i domów wypoczynkowych, przez gospodarstwa agroturystyczne po pola namiotowe i stanice wodne. Wybór jest ogromny. Nie gorzej, oczywiście, prezentuje się baza gastronomiczna – w samym Orzyszu, jak i w okolicy otwarto rozliczne bary i kawiarnie, także eleganckie restauracje i wygodne zajazdy. Tym jednak, co zasługuje na szczególną uwagę, są smażalnie ryb. To właśnie tutaj, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, zjeść można najlepsze świeżo złowione i idealnie przyrządzone ryby.

A wszystko to w Polsce, wypada dodać na koniec. Nie trzeba jechać za granicę. Mało tego, prawdopodobnie nigdzie za granicą nie da się doświadczyć klimatu choćby w najmniejszym stopniu zbliżonego do polskich pojezierzy.

Grajewo

23 kilometry na południe od Ełku, w województwie podlaskim leży miejscowość Grajewo, licząca sobie nieco ponad 20 tysięcy mieszkańców. Położenie w malowniczej okolicy, na styku Mazur i Podlasia sprawiło, że Grajewo jest obecnie jednym z chętniej odwiedzanych przez turystów miast północno-wschodniej Polski. Co ciekawe, do Grajewa trafiają nie tylko Polacy. To miejscowość popularna także wśród Rosjan czy Litwinów, którzy – podobnie jak Polacy – szukają wypoczynku na łonie natury i za niewysoką cenę. Lasy i jeziora, rzeki, Biebrzański Park Narodowy – wszystko to zadecydowało o popularności regionu.

Dzisiaj Grajewo – choć niewielkie – pełni w dużej mierze funkcję turystyczną. Mimo że wielu odwiedzających decyduje się zatrzymać w Ełku czy Augustowie, wśród mniejszych miejscowości Grajewo nie ma sobie równych. Na jego renomę złożył się szereg czynników. Zaczynając od bazy noclegowej, która stanowi przecież podstawę istnienia ośrodka turystycznego. W Grajewie znajduje się kilka pensjonatów, pola namiotowe i – co jest coraz popularniejszą formą – rozliczne gospodarstwa agroturystyczne. Nie ma najmniejszego problemy, by wynająć prywatną kwaterę i nawiązać kontakt z tutejszą ludnością. Mieszkańcy Grajewa są zwykle sympatyczni i niezwykle przyjaźnie nastawieni względem przyjezdnych.

Mimo że w samym Grajewie znajduje się trochę zabytków, to – tak jak we wszystkich okolicznych miejscowościach – główną atrakcję stanowi gęsta sieć rzeczna i jeziora. To właśnie one przyciągają na Mazury tłumy turystów, pragnących popatrzeć na świat z nieco innej perspektywy. Niemal na każdym kroku wypożyczyć tu można kajak czy łódkę i popłynąć przed siebie. Kiedy spróbuje się wynająć większą jednostkę, patent sternika może okazać się niezbędny – warto o tym pamiętać, udając się na Mazury. Nie wszyscy oczywiście czują się komfortowo, kiedy do najbliższego lądu jest kilkanaście metrów i bynajmniej nie na wschód czy zachód, tylko w dół. Z myślą o takich turystach przygotowano liczne ścieżki rowerowe, które pozwalają nie schodzić z lądu, a mimo to poznać piękno podlaskiej i mazurskiej przyrody.

Na koniec wystarczy dodać, że Grajewo jest kolejnym argumentem przemawiającym za tym, by urlop czy wakacje spędzić w Polsce. Za mniejsze pieniądze niż za granicą, ale na pewno nie mniej atrakcyjnie.

Pisz

Pisz to malownicza miejscowość położona w województwie warmińsko-mazurskim. Wchodzi w skład Krainy Wielkich Jezior Mazurskich a leży bezpośrednio nad jeziorem Roś. Miasto znajduje się na terytorium Puszczy Piskiej. Pisz obecnie liczy około 20 000 mieszkańców. Miasto jest bardzo chętnie odwiedzane przez turystów. Jest tu bardzo wiele sposobów spędzania wolnego czasu. Na amatorów żeglarstwa czeka rzeka Pisa lub jezioro Roś, a także pięciokilometrowy zabytkowy Kanał Jegliński. Bogata baza noclegowa pozwala tutaj spędzić kilka dni lub nawet tygodni i korzystać w tym czasie ze wszystkich atrakcji.

Z pewnością turystów zainteresują zabytki Piszu. Niestety nie zachowało się ich zbyt wiele. Stało się tak z powodu licznych wojen a także częstych pożarów, które miały miejsce na tym obszarze. Jednak kilka zabytków przetrwało. Jednym z nich jest Ratusz. Obecnie jest on siedzibą Starostwa Powiatowego, przed rokiem 1999 mieściły się tam władze miejskie. Sama budowla jest bardzo ciekawa. Posiada ostrołukowe okna i gzymsy z cegły. Od strony rynku, na Ratuszu widoczny jest zegar. Ratusz zbudowany jest w stylu neogotyckim. Uwagę przyciągają też drzwi zewnętrzne, oprócz pięknych okuć możemy podziwiać herb Pisza- głowę św. Jana Chrzciciela. Innym zabytkiem godnym uwagi jest Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela z wieżą pochodzącą z końca XVII wieku. Wewnątrz kościoła zobaczyć możemy ołtarz z obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego z XVII wieku.
Do ciekawego sposobu spędzania czasu w Piszu można także zaliczyć wycieczki licznymi szlakami rowerowymi. To prawdziwa gratka dla miłośników pojazdów jednośladowych. Warto także zwiedzić Muzeum Ziemi Piskiej. Zbiory, które można tam podziwiać to bogata kolekcja flory i fauny, występującej w Puszczy Piskiej.

Tak więc w Piszu można spędzić czas na wiele różnych sposobów, łącząc różne rodzaje aktywności. Zawsze jednak będzie to czas dobrze wykorzystany.